مستانه بهادر: nevisandeh besyar khoob neveshteh bood vali aslan tanz nadasht.
وحيده اسدي: همه داستانهای جومپا لاهیری حس غربت آدمهایی که مهاجرت کردند رو خیلی قوی بهم منتقل میکنه و اینکه هیچ راه فراری ازش نیست :(
راهله يوسف زاده: خاصیت مفید کتاب که باعث شد آهسته و پیوسته بخوانم تمامش کنم فقط و فقط داستان کوتاه بودن اش بود یعنی به عبلارتی اگر با همین سبک و سیاق نوشتن و موضوع یک رمان یک یک داستان بلند بود عمرا اگه تموم می شد. نویسنده موضوعات جالبی نداشت برای نوشتن اما سبک نوشتن و شاید ترجمه طوری بود که کلافه ات نمی کرد فقط در طول داستان ها حرص می خوردی که چرا این قدر موضوعات «غیرجالبی» و یا «نچسبی» رو داری می خونی، البته بعضی از داشتان هاش خوب بوف خلاصه فکر می کنم زیادی به یک فرهنگ دیگه تعلق داشتن موضوعات و اصرار نویسنده در ایجاد هم حسی باعث این عدم جذابیت شد. اما از انصاف درو نشیم پردازش به جزئیات فضاها در توصیف ها سرگرک کننده بود به قدری خوب تصویر ها بهنهمایش در اومده بود که تصویر سازی ذهنی خواننده اونقد کامل و ملموس می شه که اعث می شه خودت رو در محیط بدونی و به همین دلیل به مسیرت ادامه بدی. در کل به عنوان کتاب اول جیره کتاب کمی خورد توی ذوق