شناسنامه محصول

رک و پوست کنده (احوال ما زنان)

رک و پوست کنده (احوال ما زنان)

نویسنده: آسیه جوادی 
ناشر: آموت
سال نشر: 1391 (چاپ 3)
قیمت: 6000 تومان
تعداد صفحات: 176 صفحه
شابك: 978-600-5941-42-5
تعداد كسانی كه تاكنون كتاب را دریافت كرده‌اند: 91 نفر
امتیاز كتاب:  (2.79 امتیاز با رای 19 نفر)

امتیاز شما به این كتاب: شما هنوز به این كتاب امتیاز نداده‌اید
"سرآغاز" کتاب با این جملات آغاز می‌شود:
"کاغذی برمی‌دارم، می‌نویسم به خانواده‌ام، به پدر، مادر، خواهر و برادرانم.
دیگر نمی‌خواهم فکر کنم که شما چه کردید؟ چه می‌کنید؟ چه کار دارید؟ تمام سال‌های دراز عمرم را با شما زندگی کرده‌ام. به شما فکر کرده‌ام. با غم‌ها و شادی‌هایتان بالا و پایین شده‌ام. دیگر بس است. لکه‌های قهوه‌ای پوستم، چروک‌های صورتم، بی‌فروغی چشم‌هایم، همه نتیجه تعلق خاطر است.
دلم می‌خواهد بی‌تعلق به کسی، حتی به خودم، باشم. می‌پندارید بزرگم کرده‌اید تا در هنگام نیاز، به یاریتان بشتابم. می‌گویم من از شدت یاری دیگران به تنگ آمده‌ام. دوری از همه، شاید بتواند کمک کند که به خودم یاری برسانم. ضعف من در این است که برای دیگران زاده شده‌ام، نمی‌توانم به کسی بگویم نه. پس درمانم این است که گوشه دنجی بنشینم و فکر کنم که اگر تنهای تنها بودم، چگونه زندگی می‌کردم …"

اطلاعات بیشتر درباره این کتاب را می‌توانید در اینجا و اینجا بیابید.

نظر كسانی كه كتاب را خوانده‌اند:

 بهاره اشراق:  به خاطر خلاقیت نویسنده و طنز آمیز بودنش دوست داشتم. اما در کل مثل داستان های زنان بود، غیر واقعی و اغراق شده.

 ماندانا روياني:  وقتی این کتاب به عنوان جیره ماهانه بدستم رسید خیلی خوشحال شدم، چون فکرش را هم نمی‌کردم که کتابی که خیلی بابتش کنجکاو بودم با پای خودش بیاد درخونه! کتاب خیلی روان نوشته شده، انگار نویسنده نشسته کنارت و مثل یک دوست صمیمی داره درد دل میکنه. اما آن چیزی که در کتاب مرا بیش از بقیه موارد تحت تاثیر قرار داده، انتقال تضادی است که در زن‌های امروزی جامعه ما با خودشان وجود دارد. زن امروزی که هنوز دغدغه‌های زنان نسل‌های قبل را هم در وجودش دارد، ادعای روشنفکری و آزادگی دارد ولی ریشه‌های وجودش هنوز هم با فرهنگ و سنت قدیمی و نیازهای و تمایلات زنان نسل قبل پیچیده است.

 معصومه اطيابي:  دوستش داشتم. یه جورایی خودمونی بود و باهاش خیلی خوب تونستم ارتباط برقرار کنم

 مينا بهنام:  با خواندن چند صفحه اول زود قضاوت كردم ولي كم كم بدبيني را كنار گذاشتم و واقعا لذت بردم. خيلي جاهاش به حقيقت نزديك بود.

 هانيه سالاري:  با اینکه کتاب پیام‌های جالبی داشت واسه ما خانوما و با اینکه تقریباً خیلی از داستانهاش با زندگی اکثر زنای ایرونی همخونی داشت ولی من نتونستم با شخصیتای داستان ارتباط برقرار کنم و قلم نویسنده واسم جالب نبود

 ارمغان علوي:  کتاب را دوست نداشتم و نیمه کاره رها کردم. ممکنست واقعیت داشته باشد اما من این نگاه بدبین را از طرف خانم ها نمی پسندم. در واقع هدف نویسنده را درک نکردم.

 زهره بندري:  راستش این گسستگی در داستان آدم را عصبی می کند و احساس می کند که نویسنده از این شاخه به آن شاخه می پرد اما در کل کتاب آموزنده ای بود و برایم بعضی از قسمت هایش جالب بود .